Piper M350

Historia M-Class Piper zaczyna się od samolotu PA-46-310P Malibu, którego pierwsze egzemplarze trafiły do klientów w listopadzie 1983 roku, a pełna produkcja seryjna ruszyła w 1984. Konstrukcja od początku oparta była na koncepcji jednosilnikowego samolotu tłokowego z kabiną ciśnieniową – rozwiązaniu, które wcześniej pojawiło się tylko w Mooney M22 Mustang (1965–1970) oraz Cessnie P210 Centurion (1978–1986). W 1989 roku Piper wprowadził wariant Malibu Mirage z silnikiem Lycoming TIO-540-AE2A o mocy 350 KM, który po kilku ewolucjach ukształtował dzisiejszego Piper M350. Rebranding na obecną nazwę nastąpił w 2014 roku.

Piper M350 jest dziś jedynym jednosilnikowym samolotem tłokowym z kabiną ciśnieniową produkowanym seryjnie na świecie. W rodzinie M-Class zajmuje pozycję wejściową – cenowo bardziej dostępną niż turbinowe M500 czy M700 Fury, ale zachowującą tę samą filozofię konstrukcyjną sześciomiejscowej kabiny i wysokopułapowego lotu w komforcie kabiny ciśnieniowej.

Co daje kabina ciśnieniowa w jednosilnikowym samolocie tłokowym

W klasie tłokowych konstrukcji premium kabina ciśnieniowa pozostaje wyjątkiem. Inne modele samolotów osiągają podobną wysokość przelotową rzędu 25 000 stóp, lecz nie posiadają one kabiny ciśnieniowej. W praktyce oznacza to, że we wszystkich tych konstrukcjach lot powyżej 12 500 stóp wymaga ciągłego korzystania z kaniuli tlenowej, a powyżej 18 000 stóp – maski tlenowej dla całej załogi.

Piper M350 z kabiną ciśnieniową utrzymuje wysokość kabiny około 8 000 stóp przy locie na pułapie 25 000 stóp. Pilot i pasażerowie oddychają normalnie, bez kaniuli i bez masek, niezależnie od zewnętrznej wysokości. Mały samolot pasażerski, taki jak Piper M350, zyskuje przez to dyspozycyjność nieosiągalną w konstrukcjach bez kabiny ciśnieniowej – długie loty na dużych wysokościach są dużo bardziej komfortową opcją operacyjną oraz nie wpływają negatywnie na nasz organizm. Dodatkowo, zmiany ciśnienia podczas wznoszenia czy zniżania są o wiele mniej zauważalne.

Piper M350 w rękach pilota prywatnego

W polskich warunkach pogodowych zalety kabiny ciśnieniowej ujawniają się szczególnie w okresie jesienno-zimowym. Fronty atmosferyczne przemieszczające się nad Europą Środkową generują systemy chmur i opadów rozciągających się do wysokości 8 000–12 000 stóp, niekiedy wyżej. Tłokowy samolot bez kabiny ciśnieniowej w takich warunkach lata albo wewnątrz warstwy chmur, albo poniżej niej, akceptując turbulencje, lodzenie i ograniczoną widoczność. Piper M350 wznosi się ponad strefę zachmurzenia frontalnego, w obszar stabilnego powietrza, gdzie warunki lotu zbliżają się do tych spotykanych w lotnictwie liniowym. Posiada on też zaawansowany system odladzania oraz certyfikację FIKI (Flight Into Known Icing), co pozwala na bezproblemowy przelot przez strefy frontu podczas wznoszenia się na wysokość przelotową.

Praktycznie przekłada się to na większą liczbę dni operacyjnych w skali roku. Luksusowy samolot tej klasy daje pilotowi-właścicielowi narzędzie do lotów o wiele mniej zależnych od pogody. Trasy do Skandynawii zimą czy nad Alpy do północnych Włoch przestają być sezonową ekstrawagancją i stają się normalnym elementem grafiku rocznego. Prywatny samolot z kabiną ciśnieniową utrzymuje dyspozycyjność porównywalną do droższych samolotów turbinowych, zachowując przy tym koszty eksploatacji typowe dla segmentu tłokowego. Piper M350 łączy więc w jednej konstrukcji ekonomię jednosilnikowego samolotu tłokowego z możliwościami operacyjnymi luksusowego samolotu klasy premium – kombinację, której nie oferuje obecnie żaden inny prywatny samolot tłokowy w produkcji.